«Απαρχαιωμένος» ο αμερικανικός στρατός απέναντι στο Ιράν – Γιατί τα F/A-18 κινδυνεύουν με μαζικές καταρρίψεις και τα πλοία των ΗΠΑ με βύθιση αν πλησιάσουν στα 400 μίλια
«Όπως επισημαίνω εδώ και χρόνια, δεν υπάρχουν πια εύκολοι πόλεμοι.
Και ο αμερικανικός στρατός, ο οποίος εξακολουθεί να είναι οργανωμένος με όρους του 20ού αιώνα, είναι παντελώς ακατάλληλος και ανεπαρκώς εξοπλισμένος για έναν πόλεμο στον 21ο αιώνα», γράφει ο Will Schryver.
Καθώς το αεροπλανοφόρο USS Theodore Roosevelt (CVN-71) σπεύδει προς το θέατρο των επιχειρήσεων στην Αραβική Θάλασσα, αξίζει να σημειωθεί ότι το USS George H. W. Bush (CVN-77) βρίσκεται ήδη εκεί επί 225 ημέρες.
Πρόκειται για μια εξαιρετικά μακρά αποστολή για ομάδα κρούσης αεροπλανοφόρου σε ενεργή εμπόλεμη ζώνη — ιδίως αν αναλογιστεί κανείς ότι σε ακτίνα χιλιάδων χιλιομέτρων γύρω από τη βόρεια Αραβική Θάλασσα δεν υπάρχουν αμερικανικές βάσεις.
Το USS George Washington (CVN-73) απέπλευσε στα τέλη Απριλίου 2024 από το Νόρφολκ και κατέπλευσε τον Νοέμβριο του 2024 στην προκεχωρημένη βάση του στη Γιοκοσούκα της Ιαπωνίας.
Έχουν ήδη περάσει 930 ημέρες από τότε που το πλοίο αναχώρησε από το Νόρφολκ.
Το Washington απέπλευσε στις 23 Μαΐου 2026 από τη Γιοκοσούκα και μέχρι σήμερα συμπληρώνει 172 ημέρες σε αποστολή.
Ο σχεδιασμός προβλέπει ότι το Roosevelt θα αντικαταστήσει το Washington στην περιοχή των επιχειρήσεων.
Το Bush, το οποίο διανύει εδώ και αρκετό καιρό την πρώτη παράταση της θητείας του, θα αποχωρήσει σχεδόν σίγουρα από την Αραβική Θάλασσα πριν από το τέλος του 2026 και θα επιστρέψει ξανά στο Νόρφολκ μέσω του νοτίου άκρου της Αφρικής.
Είναι σχεδόν βέβαιο ότι μέχρι το τέλος του 2026 το Roosevelt θα είναι το μοναδικό αεροπλανοφόρο που θα παραμένει ανεπτυγμένο στην περιοχή.
Εάν οι ΗΠΑ αποφασίσουν να εξαπολύσουν έναν πόλεμο ευρείας κλίμακας κατά του Ιράν, αυτό θα συμβεί σχεδόν σίγουρα πολύ σύντομα: στο στενό χρονικό περιθώριο κατά το οποίο το αμερικανικό ναυτικό διαθέτει τρία αεροπλανοφόρα κοντά στον Περσικό Κόλπο.
Επιπλέον, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι, προκειμένου οι ΗΠΑ να χρησιμοποιήσουν τα αεροπλανοφόρα τους για πλήγματα κατά του Ιράν, αυτά θα πρέπει να μετακινηθούν πολύ πιο κοντά από τη σημερινή τους θέση, η οποία απέχει πάνω από 500 ναυτικά μίλια από τις ιρανικές ακτές.
Τα πλήρως εξοπλισμένα αμερικανικά μαχητικά F/A-18E/F Super Hornet, που επιχειρούν από αεροπλανοφόρα κλάσης Nimitz, έχουν ακτίνα μάχης μικρότερη των 400 ναυτικών μιλίων χωρίς εναέριο ανεφοδιασμό.
Εάν οι ΗΠΑ επιχειρήσουν να αναπτύξουν ιπτάμενα τάνκερ πάνω από τον Περσικό Κόλπο, οι Ιρανοί θα τα βάλουν επιθετικά στο στόχαστρο και αναμένεται να καταρρίψουν αρκετά από αυτά.
Τουλάχιστον, θα αναγκάσουν τους Αμερικανούς να μεταφέρουν τις επιχειρήσεις ανεφοδιασμού σε πολύ μεγαλύτερη απόσταση, όπου ούτε το Ισραήλ ούτε η Κύπρος μπορούν να χρησιμεύσουν ως ασφαλές καταφύγιο.
Σαρωτική επιχείρηση
Είναι πολύ πιθανό να πιστεύουν πως μπορούν να εκτελέσουν μια σαρωτική επιχείρηση καταστολής και καταστροφής της εχθρικής αεράμυνας (SEAD/DEAD) — εξουδετερώνοντας δηλαδή όλα τα αντιαεροπορικά συστήματα και τους εκτοξευτές βαλλιστικών πυραύλων.
Ωστόσο, αν το επιχειρήσουν, είναι εξαιρετικά πιθανό να πέσουν σε μερικές καλά στημένες ενέδρες.
Για να χρησιμοποιηθεί μια παρομοίωση από το μπέιζμπολ: ο αγώνας βρίσκεται στην τελική του φάση και οι Ιρανοί διαθέτουν μια σύνθεση με παίκτες που χτυπούν σταθερά καλά την μπάλα, γρήγορους δρομείς στις βάσεις και μερικούς δυνατούς «κρούστες» που μπορούν να στείλουν την μπάλα πολύ μακριά στο γήπεδο.
Επιπλέον, όλοι αυτοί οι παίκτες έχουν δει ήδη τις διάφορες μπαλιές να περνούν μπροστά τους τρεις ή τέσσερις φορές.
Θα προβλέψουν ακριβώς την κατάλληλη στιγμή συγκεκριμένες ρίψεις και θα χτυπήσουν με το ρόπαλό τους στο ακριβές σημείο.
Εάν το Πεντάγωνο φανεί αρκετά ανόητο ώστε να διεισδύσει βαθιά στον ιρανικό εναέριο χώρο με τα απαρχαιωμένα αεροσκάφη του, εκτιμάται ότι υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες να καταρριφθούν αρκετά αμερικανικά αεροπορικά «κειμήλια» του 20ού αιώνα.
Και αν το αμερικανικό ναυτικό τολμήσει να φέρει μια ομάδα κρούσης αεροπλανοφόρου σε απόσταση μικρότερη των 400 ναυτικών μιλίων από τις ιρανικές ακτές, θεωρείται πολύ πιθανό να πληγούν επιτυχώς ένα ή περισσότερα αμερικανικά πολεμικά πλοία, αναγκάζοντάς τα να υποχωρήσουν.
Το πιθανότερο σενάριο
Ποιο είναι το πιθανότερο σενάριο; Οι ΗΠΑ δεν φαίνεται πιθανό να πάρουν το ρίσκο να εμπλέξουν τα αεροπλανοφόρα τους.
Αντιθέτως, όλα δείχνουν ότι θα εξαπολύσουν απλώς, για άλλη μια φορά, μια περιορισμένη ομοβροντία πυραύλων Tomahawk και JASSM εναντίον ενεργειακών εγκαταστάσεων, γεφυρών και αεροδρομίων για να απομακρυνθούν αμέσως μετά, πολύ έξω από την εμβέλεια τυχόν ιρανικών αντιποίνων.
Το πρόβλημα είναι ότι στη Δυτική Ασία δεν υπάρχει πλέον κανένα ασφαλές καταφύγιο για τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις.
Η μόνη ορθολογική επιλογή τους είναι να αποχωρήσουν προτού η κατάσταση εξελιχθεί από το κακό στο χειρότερο.
Πρόκειται για τη μεγαλύτερη στρατηγική ήττα στην αμερικανική ιστορία.
Ο λεγόμενος «ισχυρότερος στρατός στην ιστορία της ανθρωπότητας» αποδείχθηκε στην πράξη εντελώς ανυπεράσπιστος σε μια περιοχή που επί χιλιετίες αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα γεωστρατηγικά σημεία του πλανήτη.
Όπως επισημαίνεται εδώ και χρόνια: δεν υπάρχουν πια «εύκολοι» πόλεμοι.
Και ο αμερικανικός στρατός, ο οποίος παραμένει δομημένος για τον 20ό αιώνα, είναι οικτρά ακατάλληλος για τη διεξαγωγή ενός πολέμου στον 21ο αιώνα.
Έχει υποστηριχθεί αρκετές φορές ότι το USS George H. W. Bush (CVN-77) δεν βρισκόταν πλέον στην περιοχή.
Αυτό βασιζόταν σε πληροφορίες του Will Schryver, τις οποίες τώρα ο ίδιος αγνοεί.
www.bankingnews.gr
Και ο αμερικανικός στρατός, ο οποίος εξακολουθεί να είναι οργανωμένος με όρους του 20ού αιώνα, είναι παντελώς ακατάλληλος και ανεπαρκώς εξοπλισμένος για έναν πόλεμο στον 21ο αιώνα», γράφει ο Will Schryver.
Καθώς το αεροπλανοφόρο USS Theodore Roosevelt (CVN-71) σπεύδει προς το θέατρο των επιχειρήσεων στην Αραβική Θάλασσα, αξίζει να σημειωθεί ότι το USS George H. W. Bush (CVN-77) βρίσκεται ήδη εκεί επί 225 ημέρες.
Πρόκειται για μια εξαιρετικά μακρά αποστολή για ομάδα κρούσης αεροπλανοφόρου σε ενεργή εμπόλεμη ζώνη — ιδίως αν αναλογιστεί κανείς ότι σε ακτίνα χιλιάδων χιλιομέτρων γύρω από τη βόρεια Αραβική Θάλασσα δεν υπάρχουν αμερικανικές βάσεις.
Το USS George Washington (CVN-73) απέπλευσε στα τέλη Απριλίου 2024 από το Νόρφολκ και κατέπλευσε τον Νοέμβριο του 2024 στην προκεχωρημένη βάση του στη Γιοκοσούκα της Ιαπωνίας.
Έχουν ήδη περάσει 930 ημέρες από τότε που το πλοίο αναχώρησε από το Νόρφολκ.
Το Washington απέπλευσε στις 23 Μαΐου 2026 από τη Γιοκοσούκα και μέχρι σήμερα συμπληρώνει 172 ημέρες σε αποστολή.
Ο σχεδιασμός προβλέπει ότι το Roosevelt θα αντικαταστήσει το Washington στην περιοχή των επιχειρήσεων.
Το Bush, το οποίο διανύει εδώ και αρκετό καιρό την πρώτη παράταση της θητείας του, θα αποχωρήσει σχεδόν σίγουρα από την Αραβική Θάλασσα πριν από το τέλος του 2026 και θα επιστρέψει ξανά στο Νόρφολκ μέσω του νοτίου άκρου της Αφρικής.
Είναι σχεδόν βέβαιο ότι μέχρι το τέλος του 2026 το Roosevelt θα είναι το μοναδικό αεροπλανοφόρο που θα παραμένει ανεπτυγμένο στην περιοχή.
Εάν οι ΗΠΑ αποφασίσουν να εξαπολύσουν έναν πόλεμο ευρείας κλίμακας κατά του Ιράν, αυτό θα συμβεί σχεδόν σίγουρα πολύ σύντομα: στο στενό χρονικό περιθώριο κατά το οποίο το αμερικανικό ναυτικό διαθέτει τρία αεροπλανοφόρα κοντά στον Περσικό Κόλπο.
Επιπλέον, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι, προκειμένου οι ΗΠΑ να χρησιμοποιήσουν τα αεροπλανοφόρα τους για πλήγματα κατά του Ιράν, αυτά θα πρέπει να μετακινηθούν πολύ πιο κοντά από τη σημερινή τους θέση, η οποία απέχει πάνω από 500 ναυτικά μίλια από τις ιρανικές ακτές.
Τα πλήρως εξοπλισμένα αμερικανικά μαχητικά F/A-18E/F Super Hornet, που επιχειρούν από αεροπλανοφόρα κλάσης Nimitz, έχουν ακτίνα μάχης μικρότερη των 400 ναυτικών μιλίων χωρίς εναέριο ανεφοδιασμό.
Εάν οι ΗΠΑ επιχειρήσουν να αναπτύξουν ιπτάμενα τάνκερ πάνω από τον Περσικό Κόλπο, οι Ιρανοί θα τα βάλουν επιθετικά στο στόχαστρο και αναμένεται να καταρρίψουν αρκετά από αυτά.
Τουλάχιστον, θα αναγκάσουν τους Αμερικανούς να μεταφέρουν τις επιχειρήσεις ανεφοδιασμού σε πολύ μεγαλύτερη απόσταση, όπου ούτε το Ισραήλ ούτε η Κύπρος μπορούν να χρησιμεύσουν ως ασφαλές καταφύγιο.
Σαρωτική επιχείρηση
Είναι πολύ πιθανό να πιστεύουν πως μπορούν να εκτελέσουν μια σαρωτική επιχείρηση καταστολής και καταστροφής της εχθρικής αεράμυνας (SEAD/DEAD) — εξουδετερώνοντας δηλαδή όλα τα αντιαεροπορικά συστήματα και τους εκτοξευτές βαλλιστικών πυραύλων.
Ωστόσο, αν το επιχειρήσουν, είναι εξαιρετικά πιθανό να πέσουν σε μερικές καλά στημένες ενέδρες.
Για να χρησιμοποιηθεί μια παρομοίωση από το μπέιζμπολ: ο αγώνας βρίσκεται στην τελική του φάση και οι Ιρανοί διαθέτουν μια σύνθεση με παίκτες που χτυπούν σταθερά καλά την μπάλα, γρήγορους δρομείς στις βάσεις και μερικούς δυνατούς «κρούστες» που μπορούν να στείλουν την μπάλα πολύ μακριά στο γήπεδο.
Επιπλέον, όλοι αυτοί οι παίκτες έχουν δει ήδη τις διάφορες μπαλιές να περνούν μπροστά τους τρεις ή τέσσερις φορές.
Θα προβλέψουν ακριβώς την κατάλληλη στιγμή συγκεκριμένες ρίψεις και θα χτυπήσουν με το ρόπαλό τους στο ακριβές σημείο.
Εάν το Πεντάγωνο φανεί αρκετά ανόητο ώστε να διεισδύσει βαθιά στον ιρανικό εναέριο χώρο με τα απαρχαιωμένα αεροσκάφη του, εκτιμάται ότι υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες να καταρριφθούν αρκετά αμερικανικά αεροπορικά «κειμήλια» του 20ού αιώνα.
Και αν το αμερικανικό ναυτικό τολμήσει να φέρει μια ομάδα κρούσης αεροπλανοφόρου σε απόσταση μικρότερη των 400 ναυτικών μιλίων από τις ιρανικές ακτές, θεωρείται πολύ πιθανό να πληγούν επιτυχώς ένα ή περισσότερα αμερικανικά πολεμικά πλοία, αναγκάζοντάς τα να υποχωρήσουν.
Το πιθανότερο σενάριο
Ποιο είναι το πιθανότερο σενάριο; Οι ΗΠΑ δεν φαίνεται πιθανό να πάρουν το ρίσκο να εμπλέξουν τα αεροπλανοφόρα τους.
Αντιθέτως, όλα δείχνουν ότι θα εξαπολύσουν απλώς, για άλλη μια φορά, μια περιορισμένη ομοβροντία πυραύλων Tomahawk και JASSM εναντίον ενεργειακών εγκαταστάσεων, γεφυρών και αεροδρομίων για να απομακρυνθούν αμέσως μετά, πολύ έξω από την εμβέλεια τυχόν ιρανικών αντιποίνων.
Το πρόβλημα είναι ότι στη Δυτική Ασία δεν υπάρχει πλέον κανένα ασφαλές καταφύγιο για τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις.
Η μόνη ορθολογική επιλογή τους είναι να αποχωρήσουν προτού η κατάσταση εξελιχθεί από το κακό στο χειρότερο.
Πρόκειται για τη μεγαλύτερη στρατηγική ήττα στην αμερικανική ιστορία.
Ο λεγόμενος «ισχυρότερος στρατός στην ιστορία της ανθρωπότητας» αποδείχθηκε στην πράξη εντελώς ανυπεράσπιστος σε μια περιοχή που επί χιλιετίες αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα γεωστρατηγικά σημεία του πλανήτη.
Όπως επισημαίνεται εδώ και χρόνια: δεν υπάρχουν πια «εύκολοι» πόλεμοι.
Και ο αμερικανικός στρατός, ο οποίος παραμένει δομημένος για τον 20ό αιώνα, είναι οικτρά ακατάλληλος για τη διεξαγωγή ενός πολέμου στον 21ο αιώνα.
Έχει υποστηριχθεί αρκετές φορές ότι το USS George H. W. Bush (CVN-77) δεν βρισκόταν πλέον στην περιοχή.
Αυτό βασιζόταν σε πληροφορίες του Will Schryver, τις οποίες τώρα ο ίδιος αγνοεί.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών